niedziela, 22 listopada 2026

Ojej, czyli przeczytałam wiersz stworzony przez AI

 

Przeglądając dziś rano FB i szukając ponownie inspiracji książkowych, przez przypadek trafiłam na wiersz. Przeczytałam go łapiąc się za głowę, bo choć wiersz miał idealny rytm, rymy oraz dużo sensownych słów, był przy tym tak okropny, że trudno było mi sobie wyobrazić, że napisał go prawdziwy poeta. I wtedy zobaczyłam opis od osoby, która ten wiersz wrzuciła do mediów społecznościowych. Oto wiersz ów był stworzony przez AI i umieszczony na FB jako ciekawostka. Cóż, drodzy poeci, jeżeli AI pisze takie rzeczy, naprawdę nie musicie obawiać się o swoją pracę. Czytanie tego tworu było tak okropnym doświadczeniem, że mam nadzieję, iż więcej niczego takiego nie przeczytam...

Nie będę Wam pisać, moi kochani, co to był za wiersz i gdzie go można znaleźć, aby nie narażać Was na równie nieprzyjemne wrażenie ;). Aż mnie teraz kusi, by przeczytać jakąś powieść stworzoną przez AI i sprawdzić, czy w prozie sztuczna inteligencja radzi sobie lepiej. Z drugiej strony, może jednak jest to dla mnie zbyt wielkie ryzyko... ;)


Na pocieszenie musiałam sięgnąć po "prawdziwą poezję" i przesyłam Wam na poniższej fotografii fragment wiersza "Wzgórze Zamkowe" z tomiku "Płyn Lugola" Bohdana Zadury, o którym to tomiku pisałam już kiedyś na niniejszym blogu.


Ściskam i pozdrawiam

Sil



fot. Sil


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Najpopularniejsze posty :)