Z miejsca na miejsce i cisza
Złączyłam styki niepewne
Iskra odbita w źrenicach
Wstrzymane uderzenie serca
Może sen miałam dobry
Lecz ranek przyszedł tak samo
Ze złudnym uśmiechem i w krzyku
że rzeczywistość istnieje
Silentia
![]() |
| fot. Sil |
Jest jakaś siła w tych dźwiękach czystych,
Że łzy z oczu wyciska każdy, jak ból między żebrami
Którego nie zrozumie ten, kto raz nie był
Całą duszą między nimi
Pomiędzy dźwiękami
A później ukojenie przychodzi bez lęku
i chwilę w ciszy trwa
Jak nuta bez dźwięku
I chwilę przytrzyma powieki zmrużone
By czuć wszystko od nowa
Gdy jest ukończone
Silentia
![]() |
| fot. Sil |
nie musisz mi mówić
i tak nie posłucham
są na tym świecie
skrajności w skrajnościach
i to przeświadczenie
gdy dobrze poszukam
znajdę, zawsze znajdę
dobrostki w podłościach
naiwna!
tyleż samo dobra
co wszelkiej głupoty
z której wynikają
gry okrutnie trudne
nie dla nas piedestały
to z myśli miernoty
rodzą się frustracje
i nadzieje złudne
Sil
![]() |
| fot. Sil |
zakochałam się w słowach
spadających jesienią
i myślałam, że wszystko będzie inne
lecz słowa niczego nie zmienią
niczego poza myślą
od wieczora do rana
nieważne jakbym bardzo
była zakochana
zasłuchana w nostalgię
sześć kielichów w dłoni
zapatrzona jak dziwnie
mądrości swe trwoni
i nie widzi umysł, co ma przed oczami
tylko nadal czyta
pomiędzy kartami
oddechy gorące
mgła na mojej twarzy
nie zawsze się zdarza
o czym człowiek marzy
nie zawsze się spełnią
najpiękniejsze z życzeń
nie zawsze można kochać
nauczyło życie
Sil
![]() |
| fot. Sil |
![]() |
| fot. Silentia |
![]() |
| fot. Sil |