Spadające słowa

 

zakochałam się w słowach
spadających jesienią
i myślałam, że wszystko będzie inne
lecz słowa niczego nie zmienią
niczego poza myślą
od wieczora do rana
nieważne jakbym bardzo
była zakochana

zasłuchana w nostalgię
sześć kielichów w dłoni
zapatrzona jak dziwnie
mądrości swe trwoni
i nie widzi umysł, co ma przed oczami
tylko nadal czyta
pomiędzy kartami

oddechy gorące
mgła na mojej twarzy
nie zawsze się zdarza
o czym człowiek marzy
nie zawsze się spełnią
najpiękniejsze z życzeń
nie zawsze można kochać
nauczyło życie

Sil

fot. Sil

jest taka droga

 

jest taka droga choć trudna

gdy ciało raniąc kamieniem

wszechobecność przysłania

cierpienie cichym westchnieniem

gdy zło do ucha przykłada

usta zdradzieckie i szepcze

a tobie wnet się wydaje

że wszystko już będzie lepsze

lecz nie jest, więc kręcisz głową

nic nie rozumiejąc czasami

miało być już tak pięknie

a nadal płacz tulisz łzami

lecz nie jest, więc nadal czekasz

jak dziwnie życie się kręci

jednego dnia jesteś nikim

innego punkcikiem w pamięci

Sil

fot. Sil

Machina

pospiesznie ruszyła

kolejna maszyna

nie działa? źle działa?

nieważne

nic jej nie powstrzyma

kim jesteś sam nie wiesz

mechanizm już wciąga

wypadłeś? przepadło

w tył się nie spogląda

Silentia 

fot. Sil

Utracone

utracone nie zawsze 

widoczne dla świata

siedzi głębiej niż głębia

wszechmocnej natury

łzy wyciska i nagle

nikt nie wie dlaczego

zatrzymało się w miejscu

nieruchome spojrzenie

Silentia

Fot. Silentia 

W cieniu

 

w półmroku myśli i w cieniu rzuconym przez kłody pod nogi

ale także w tym od zbyt wielkich tego świata

i jeszcze w cieniu swoich dawnych czynów

w półmroku świata nie do zrozumienia

przychodzi człowiek a później go nie ma

jak błyskawica na brunatnym niebie

jest chwilą i małym błędem systemu

jedną nogą tu - drugą tam, nigdy nic nie wiadomo

Sil

fot. Silentia

Tańczyłam

tańczyłam w marzeniach

deszcz padał, deszcz padał

próbowałam zasnąć

ktoś płakał i płakał

zamknęłam oczy

by oddalić to wszystko

lecz deszcz nie ustawał

i płacz wciąż był blisko

dotykając czoła

poczułam pragnienie

czy tak już zostanie

czy wreszcie coś zamienię?

najważniejsze jest zwykle

to czego brakuje

chciałam poczuć deszcz

lecz tylko łzy czuję

Sil

fot. Sil

Liść

niczego nie muszę

niczego

jak liść zielony na obumierającym drzewie, 

który trwać chce przy życiu ile mu pisane

nawet bez korzeni

bez sensu

i spójnej całości

jestem

wyglądając przez okno błękitu zza starzejącej się chmury

wierzę w istniejący promień słońca

wierzę w krople deszczu

lub krople z konewki w dobrej ręce, dobrych ludzi

a później jest dźwięk łamanych tkanek

i upadam do stóp na spaloną trawę

bo jednak

nie jesteśmy

nieśmiertelni

Sil

fot. Silentia 

Ścieżki i drogi

 

tyle decyzji podjętych już za mnie

za ciebie również więcej niż człowiek pojmuje

czasem nawet tyle, o której wstajesz rano

bo dzieci, bo praca, bo sąsiad remontuje

i moje ścieżki wszystkie poplątane

rozglądam się wokół, drogi w mgłę spowite

piję suplementy od wszystkiego dobrego

"wszystkiego najlepszego" najfałszywsze z życzeń

zrozumiałeś? zrozumiałam, że jest na tym świecie

wytyczona trasa, z której uciec trudno

iść pod prąd? zbrodnia przeciwko systemowi

więc biegniesz w peletonie, by nie było nudno

Sil

fot. Sil

Tylko tyle

 

Miałam tyle marzeń

tak wiele nadziei...

Tak dziwnie się dzieje

a czasem nie trzeba

Myśleć nad tym, co było kiedyś?

Lub może wręcz przeciwnie

Może tylko to jest kluczem

Co dawno pogrzebane

W siwej głowie nieraz tak wiele mądrości

Lub nie ma już nic

tylko te tęsknoty

I wspomnienie o tym,

gdy mała dziewczynka

uśmiechnięta do zdjęcia

pięknie miała spleciony warkoczyk...

Gdy chłód w środku ciała

nieważne to - zima, lato, wiosna...

Nie ogrzeje się skóra

Od czerwieni i czerni.

Sil

złodziejka róż

jestem złodziejką róż

kradnę je oczami

by ofiarować Tobie

kaleczę się cierniami

jestem złodziejką bzu

pewnie się tym smucisz

lecz Ciebie przecież nie ma

Ty przecież już nie wrócisz

Silentia

fot. Sil

Półmrok (haiku)

dziś zgasło światło

lecz nie mamy ciemności

istnieje półmrok

Sil

Fot. Silentia 

Widzę... (wiersz)

widzę cię, a jednak nie mogę odnaleźć

za daleko od aniołów

za daleko od piekieł

widzę cię, a jednak nagle nie poznaję

wiedziałeś wszystko szybciej

wiedziałeś wszystko lepiej

lecz płaczę w ukryciu,

bo tak mnie nauczono

zła łza jest słabością

a my nie chcemy być słabi

widząc niemal wszystko

wciąż nie rozpoznaję

gdzie pomiędzy ludźmi

jest miejsce dla mnie samej

Silentia

Spotkajmy się

 

7:27 i trzy razy wezwanie
ptak czarny jak myśli
naprawdę go nie ma
mówisz do mnie uważaj!
wkrótce się spotkamy
więc błagam chroń dzieci
spotkajmy się, proszę
lecz jeszcze nie teraz

Silentia

fot. Sil

w spojrzeniu

 

szaleństwo duszy widać w oczach

w pustym spojrzeniu, które przeczy słowom

w szorstkości melodii głosu,

gdy krzyczysz nawet milcząc

niepokój

nierozpoznanie

niepewność

bezsilność załamuje dłonie

prędzej niż ludzki umysł

więcej ma wspólnego z agresją

niż z logiką uczynków

Sil

klimat (haiku)

 

raz jest tu raz tam

płakała noc perłami 

dziękują trawy

Sil

fot. Sil

Mogę!

 

zamknięte oczy
niczego nie mogę
niczego nie widzę
jest tylko czerń myśli

i zwrot tak nagły
jak upał niezapowiedziany
gdy jeszcze maj przecież
nie czerwiec, nie lipiec

wysłane słońce z zaświatów nieodgadnionych
za szczerą łzę wdzięczność, gdy ból męczy nadal

otwieram oczy
mogę wszystko
wszystko widzę
przede mną brama szeroko otwarta 

Silentia

fot. Sil

nim zrozumiesz

 

nie o wszystkim, co z zewnątrz wygląda znajomo
możesz powiedzieć pewny siebie, że już to widziałeś

z zewnątrz łagodny i słodki owoc
od środka do serca
zepsuty

nim zrozumiesz, że być może,
choć trudno to przyznać
pomyliłeś się wielce
co do smaku życia

może być za późno
a gorzka trucizna
odbierze ci świat
tak pięknie zbudowany

Sil

fot. Sil

"Tęsknię za", czyli wiersz wolny. Nie mylić z białym ;)

 

Za tym, co nadaje sens mojemu życiu
nie emocjonalny
nie jak miłość i szczęście
lecz taki sens uroczo przyziemny
jak słowo do walki o radość
zapisane

Tęsknię za tym, co ważne dla mnie
czego nie zrozumie nikt,
kto nie jest pokrewny duszą
Tęsknię za czasem
Tęsknię za spokojem
i za odwagą,
której wciąż się boję

Sil

fot. Sil

błąd

 

mogłam się pomylić

nic takiego - każdy może

zwłaszcza, gdy na głowie

trochę się przerzedza

i coś boli jeszcze

troszkę nieokreślonego

jakby po prostu strzykało

z tyłu, z przodu, z boku

mogłam przez godzinę 

szukać w kuchni oleju

bo głowa już nie ta

by spamiętać wszystko

że ze zdrowego rozsądku 

zmieniłam kolejność na półkach

żeby było lepiej

przecież nigdy gorzej

mogłam też przez przypadek

źle spojrzeć na stronę

i nie zsynchronizować

kalendarza z pewną ważną datą

nie taką obejrzeć

prognozę pogody

lecz i tak nie pada

chociaż przecież miało

mogłam źle pomyśleć

o co drugiej osobie

że "za moich czasów"

lub, że "może kiedyś"

a i jeszcze dodać

że nie rozumiem świata

ani tego dokąd

tak uparcie zmierza

Sil

fot. Sil

Byłam tu już

 

byłam tu już a jednak

zaskoczył mnie ogrom wszystkiego

gdy nic i nigdy zawsze

komplikuje życie

i gdy od tak patrzyłam

jak kumulują się chmury

zrozumiałam, czym jest

niemoc i bezsilność

Sil

fot. Sil