w półmroku myśli i w cieniu rzuconym przez kłody pod nogi
ale także w tym od zbyt wielkich tego świata
i jeszcze w cieniu swoich dawnych czynów
w półmroku świata nie do zrozumienia
przychodzi człowiek a później go nie ma
jak błyskawica na brunatnym niebie
jest chwilą i małym błędem systemu
jedną nogą tu - drugą tam, nigdy nic nie wiadomo
Sil
 |
| fot. Silentia |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz