Historię zawartą w angielskiej powieści z 1905 roku znam nam wskroś, ale do dziś nigdy nie czytałam książki "Mała Księżniczka" Francesa Hodgsona Burnetta. Za "moich czasów" nie była to zbyt popularna lektura, ale kobiety milenialski znają pewnie animowaną wersję Sary - Małej Księżniczki. W swoim życiu widziałam również szereg filmowych adaptacji i ekranizacji, dlatego, gdy okazało się, że jedną ze szkolnych lektur mojego syna jest "Mała Księżniczka", szybko zrozumiałam, że już znam jej historię.
Opowieść o Sarze Crewe to historia niezwykła i choć jej realia odbiegają od obecnego świata, niesie za sobą uniwersalne i ponadczasowe przesłania. Nie żałuję, że powieść ta znalazła się w kanonie lektur, trzeba jednak od razu wspomnieć o jednym "ale". "Mała Księżniczka" jest napisana tak ciężkim językiem, tak archaicznym stylem, że dla dyslektyków stanowi nie lada wyzwanie. Nie jestem pewna, czy zawinił tłumacz, od którego przekład zapożyczyło wydawnictwo Siedmiogórd (wydanie z 2021 roku), czy po prostu oryginalny, angielski tekst był równie zagmatwany. Obawiam się, czy współczesne dzieci nie pogubią się w treści. Zdania w "Małej Księżniczce" są wielokrotnie złożone w ścisłym tego słowa znaczeniu, a styl jest przesadzony, zwłaszcza jak na książkę dla dzieci. Można to potraktować jako "ciekawostkę pisarską", aby uczniowie mieli jakieś urozmaicenie, jednak samo piękne przesłanie powieści chowa się przed małymi czytelnikami za zbyt wyszukanym językiem.
Historia Sary po raz pierwszy na rynku książki znalazła się już 121 lat temu. Opowiada o realiach tamtej epoki, o podziale klasowym i różnicy w traktowaniu dzieci biednych i bogatych. O pogardzie dla tych pierwszych i zmuszaniu ich do pracy ponad siły bez względu na pochodzenie. Dowiadujemy się, jak łatwo można było spaść z piedestału, stracić swoją "wartość" w oczach powierzchownych ludzi.
Ciemnowłosa i zielonooka, drobniutka w budowie Sara Crewe była jedynym dzieckiem angielskiego bogacza mieszkającego w Indiach - Kapitana Crewe, który po śmierci swojej francuskiej żony, bardzo angażuje się w opiekę nad córką. Malutka Sara staje się centrum jego świata i jest rozpieszczana do granic możliwości, co jednak nie sprawia, że młoda panienka nabiera złych cech. Jest zawsze uprzejma, miła, ciekawa świata, chętna do nauki. Traktuje ludzi z szacunkiem, z rezerwą podchodząc do swojego bogactwa, którego istoty nie rozumie. Gdy kończy lat siedem, ojciec postanawia, że nadszedł czas, aby Sara opuściła Indie a przeniosła się do ojczystego Londynu, gdzie zacznie uczyć się w szkole dla panien z wyższych sfer. Sara, choć niechętna rozstaniu z ukochanym ojcem, pokornie poddaje się jego woli i jest pilną uczennicą, dobrą koleżanką a nawet opiekunką uciśnionych aż do momentu, gdy los się od niej odwraca i na kilka lat traci swój status "panienki". Nawet to jednak, nie łamie jej charakteru, a wręcz go wzmacnia.
Historia opowiedziana w "Małej Księżniczce" chwyta za serce. Pokazuje, że są na tym świecie ludzie, którzy bez względu na okoliczności, noszą w sobie światło, którym rozświetlają świat. Którzy nie tracą ducha nawet, gdy los im nie sprzyja i zawsze robią wszystko, co w ich mocy, aby żyć godnie, z szacunkiem dla innych.
"Mała Księżniczka" to kopalnia mądrości życiowych, które są jak najbardziej do przemyślenia dla młodych uczniów, o ile będą dobrze pokierowani przez nauczycieli czy też rodziców.
Powieść tę, choć jest przeznaczona dla dzieci, polecam również dorosłym. Można tu odnaleźć wiele uniwersalnych prawd, zatrzymać się na chwilę i przypomnieć, co w życiu najważniejsze, co jest istotą człowieczeństwa. Jeżeli do tej pory nie poznaliście historii Sary, nie zapomnijcie nadrobić lektury. Może zbliżający się grudzień będzie w sam raz, aby przypomnieć sobie tę starą, angielską opowieść?
Ściskam i pozdrawiam
Sil
![]() |
| fot. Sil |

.jpeg)

































