środa, 20 sierpnia 2025

Z wizytą u Wielkiej Sowy, czyli krótki wypad na Przełęcz Jugowską

 

    Początkowo wydawało się, że nie wybrałam na wycieczkę najlepszego dnia, gdyż wczoraj po przyjeździe na Przełęcz Jugowską, przywitała mnie taka sobie pogoda. Było chłodno, wiało, było szaro i miało się wrażenie, iż zaraz spadnie deszcz. Parking tuż przy wejściu na czerwony szlak był nieco przeładowany i niestety płatny, a pani w barze nie za bardzo przyjazna. Gdy jednak zaczęłam swoją wędrówkę ku Wielkiej Sowie, humor mi się poprawił. Droga, choć bardzo kamienista, była całkiem przyjemna, widoki piękne a z minuty na minutę pogoda poprawiała się zamiast pogarszać. Nie spadła ani jedna kropla deszczu, niebo zaś stało się mniej szare a bardziej lazurowe. Minęłam nieczynny wyciąg, kilka przystanków, jak Niedźwiedzia Skała czy Kozie Siodło, a po około 90 minutach, znalazłam się na szczycie, gdzie można było bezpłatnie skorzystać z wieży widokowej. 

    Wielka Sowa to bardzo urokliwe miejsce, jest wiele palenisk, z których można skorzystać, przyzwoity kiosk z przekąskami, toaleta (nienajlepsza...) i sporo miejsca do siedzenia i wypoczynku. Jest oczywiście skrzyneczka z pamiątkową pieczątką i mnóstwo fajnych widoków. 

    Wracając wybrałam inny szlak, aby zobaczyć tutejsze schronisko, jednak tam czekał mnie zawód, gdyż po dwudziestominutowym spacerze, ujrzałam piękny, ale nieczynny budynek. Schronisko obecnie znajduje się w remoncie. Wróciłam na czerwony szlak, ale ostatecznie przy Rozdrożu zmieniłam go na żółty, aby zobaczyć Trasę Niedźwiedzi, czyli jedną z trzech tras, którą zimą można pojechać na nartach biegowych. Szlak niedźwiedzi był jeszcze bardziej malowniczy niż ten czerwony, którym wspinałam się na Sowę, nie żałowałam więc, że zmieniłam trasę. Schodziło się nim szybciej niż czerwonym, gdyż droga tutaj była gładka i szeroka. Niestety zawiódł mnie nieco taras widokowy, z którego... niczego nie było widać ;). Jednak sama trasa wynagradzała ten brak.

    Obecnie w obrębie Przełęczy Jugowskiej i na Wielkiej Sowie, prowadzone są jakieś prace. Pełno jest wyrębów, przy drodze leży mnóstwo pociętego drewna. Unosi się piękny zapach, choć oczywiście żal było mi drzew. Drogi bywają poprzecinane górskimi strumykami, co tylko dodaje uroku tej okolicy. Przyroda również jest bogata.

    Serdecznie polecam wyprawę na Wielką Sowę. Od Wrocławia do Przełęczy Jugowskiej samochodem jedzie się 90-120 minut.

    Poniżej krótka fotorelacja :).


Ściskam i pozdrawiam

Sil

















fot. Sil



poniedziałek, 18 sierpnia 2025

Małe odświeżonko ;)



    Korzystając z okazji, że mogę porobić rzeczy "techniczne", ale "kreatywność" musi chwilkę zaczekać, odświeżyłam nieco wygląd niniejszego bloga. Pozostaję przy tym samym szablonie, gdyż najlepiej sprawdza się on przy korzystaniu z różnych urządzeń, ale zmieniłam nieco kolorystykę. Posegregowałam również posty, aby łatwiej dało się je znaleźć w menu po prawej stronie. Końcówka sierpnia oraz wrzesień to zdecydowanie będzie dla mnie czas szerokorozumianych porządków, również na blogu i w mediach społecznościowych. 
    Serdecznie dziękuję wszystkim nowym Czytelnikom za odwiedziny na read2sleep.pl oraz zachęcam do zaglądania w przyszłości. Fajnie, że jesteście ;). 
    Krążą pogłoski, że w niektórych księgarniach znów pojawiła się moja powieść "Tylko jeden dzień" (Silentia), ale jeszcze nie zdążyłam tego sprawdzić. Jakby co, da się podobno ją nabyć np. w internetowej księgarni PWN (https://ksiegarnia.pwn.pl/Tylko-jeden-dzien,1100112294,p.html). Na razie mam tylko taką informację. Jeśli dostanę oficjalną odpowiedź od wydawnictwa to dam oczywiście znać.

Ściskam i pozdrawiam
Sil

fot. Sil


niedziela, 17 sierpnia 2025

Szczawno Zdrój, póki trwa lato...

 

    Jeszcze może jedna czy dwie znajdą się tego lata na read2sleep.pl, ale jednak wraz z końcem wakacji skończą się też moje fotorelacje. Nie będę już tak wiele podróżować, a choć coś tam pewnie wrzucę na blog raz na jakiś czas, będą to raczej pojedyncze fotografie.

    Dziś zapraszam do obejrzenia kilku ujęć z malowniczej, podwałbrzyskiej miejscowości, czyli ze Szczawna Zdroju. Jest to uzdrowisko, niegdyś bardzo popularne i tłoczne, obecnie raczej odwiedzane sporadycznie. Szczawno Zdrój słynie z Pijalni Wód Leczniczych oraz przyrodolecznictwa. Oprócz tego odwiedzić tu można: przepiękny Park Zdrojowy, wieżę zegarową, opuszczoną dziś niestety kawiarnię "Słoneczna Polana", przy której dawniej nagminnie opalali się wałbrzyszanie, a obecnie znaleźć tu można tor rowerowy, trochę leżaków i ogromny plac zabaw. Jest w Szczawnie fajny szlak do ćwiczeń fizycznych, źródełko, kilka fontann, śliczna lodziarnia, amfiteatr, stadnina (nie wiem, czy jest obecnie czynna, bo nie zdążyłam tam dotrzeć i wiele innych ciekawostek.     

    W Pijalni Wód za 6 zł (bilet normalny) lub 10 zł (bilet rodzinny), można posiedzieć w spokojnej atmosferze, napić się wody z jednego z czterech źródeł (Mieszko, Młynarz, Dąbrówka oraz Marta - Uwaga! Marty nie zaleca się pić dzieciom!) i naprawdę odpocząć. Można nabyć specjalny kubek do picia wody leczniczej lub przynieść swój. Za 80 groszy można nabyć kubek papierowy. Jest tu też trochę porcelany do obejrzenia i zakupu. Dużym mankamentem Pijalni jest brak toalety. Toaleta płatna znajduje się tylko przy wejściu do Parku Zdrojowego (4 zł) i pewnie są jakieś w restauracjach, ale przed południem większość z nich była zamknięta. Mimo wszystko polecam odwiedzić to klimatyczne miejsce.

    Zdjęcia są niestety nieco prześwietlone, gdyż Szczawno Zdrój zwiedzałam w samo południe i tylko z telefonem w dłoni... Ale i tak można na nich dojrzeć (mam nadzieję) urok tego miejsca. Zapraszam do obejrzenia fotorelacji.

Ściskam i pozdrawiam

Sil


























fot. Sil


sobota, 16 sierpnia 2025

Planowana... a jednak przypadkowa wycieczka, czyli z krótką wizytą przy ruinach Zamku Cisy

 

    Choć w rejony Wałbrzycha, Zamku Książ czy Szczawna Zdroju jeździłam od najmłodszych lat, to jednak do niedawna nie miałam pojęcia o istnieniu w tamtej okolicy Zamku Cisy. Dopiero kilka dni temu po raz pierwszy znalazłam na jego temat wzmiankę w Gazecie Wrocławskiej. Co ciekawe, generalnie interesuję się tematyką zamków i pałaców w Polsce, mam na liście do obejrzenia całe mnóstwo, a jednak ten konkretny obiekt długo krył się przede mną w zaroślach Książańskiego Parku Krajobrazowego. Aż do wczoraj, gdy wracając z zupełnie innej wycieczki zauważyłam, że do Cisów mam zaledwie kilkanaście minut drogi. Dzień był piękny, słoneczny i aż się prosił o krótki plener. Poniżej kilka ujęć, które jednak nie oddają uroku obiektu. 

    Ruiny Zamku Cisy są ogromne, ciekawe i bardzo klimatyczne. Dochodzi się do nich przez wątły mostek lub w bród przez płyciutki, górski potok. Dalej kilkadziesiąt metrów pod górę, most i ścieżką nad przepaścią :). Ruin zostało całkiem sporo i aż trudno uwierzyć, że kiedyś stał w tamtejszych lasach tak wielki, kamienny budynek. Polecam gorąco! Dojazd nie jest łatwy i nie obejdzie się bez auta, ale jest również malowniczy górski szlak, dzięki któremu ruiny Zamku Cisy można obejrzeć przy okazji zwiedzania znacznie lepiej skomunikowanego obiektu - Zamku Książ. Jak podają oficjalne wyliczenia przy szlaku, z Książka do Zamku Cisy pójdziemy spacerkiem 75 minut :).


Ściskam i pozdrawiam

Sil

















fot. Silentia

środa, 13 sierpnia 2025

Na dzisiejszą noc

 

na pocieszenie, że tak dawno nie widziałam
żadnej spadającej gwiazdy
oraz dlatego,
że przegapiłam wszystkie letnie wieczory
jako drugą nagrodę przyznałam sobie
marzenia
i ten księżyc o świcie
nieco już nadgryziony

Silentia



fot. Sil


Najpopularniejsze posty :)