piątek, 22 sierpnia 2025

Ruiny Zamku na Wyspie, czyli udana próba odnalezienia zabytku, na przekór przeszkadzającej mapie ;)

 

    W zeszłym roku poddałam się i nie zobaczyłam tego, po co przyjechałam do Jelcza-Laskowic, niewielkiego miasteczka pod Wrocławiem. Panował upał ponad 30 stopni w cieniu, a ja szłam w słońcu wzdłuż jednej z przelotowych dróg. Dlatego, gdy mapy Google doprowadziły mnie do tabliczki "Ruiny Zamku na Wyspie" i oznajmiły, że dotarłam do celu, pomyślałam, że albo tym zamkiem jest stara stodoła, albo mapa się myli. W zeszłym roku, w upale nie miałam siły, by szukać dalej, gdy jednak wczoraj dotarłam do Jelcza-Laskowic i zobaczyłam przepiękny, odremontowany pałac, w którym ma obecnie siedzibę Urząd Miasta i Gminy, stwierdziłam, iż podejmę jeszcze jedną próbę odnalezienia ruin. Było warto, choć spod Urzędu czekał mnie godzinny spacer. Na szczęście pogoda sprzyjała. Było ładnie, ale nie za gorąco. Dotarłam na miejsce i cieszę się, że udało mi się odkryć ten zakątek historii. Żałuję jednak, że nikt nie zrobił do tej pory perełki edukacyjnej z miejsca z potencjałem.

    Do ruin zamku z centrum Jelcza-Laskowic idzie się dość prosto. Najpierw ulicą Oławską, później skręca się w Ogrodową i wchodzi się na Odrzańską. Od dworca idzie się mniej więcej 45 minut, od stawu jakieś 25. Po zobaczeniu tabliczki z napisem Ruiny Zamku na Wyspie, należy iść tak jak pokazuje strzałka w lewo, a następnie zejść z wału. Przez jakiś czas nie ma oznaczeń a następnie znów pokazują się strzałki do ruin. Przed samymi ruinami znaleźć można tablicę informacyjną z historią zamku. Całość nie jest najlepiej utrzymana, ale same ruiny są ciekawe. Są nawet jakieś podziemia, jednak nie odważyłam się tam wejść. Ścieżki są wydeptane, domniemywam więc, że ruiny dość często są odwiedzane, ale chaszcze świadczą o tym, że raczej nie przez kogoś, kto o miejsce ma zadbać a jedynie przez miłośników zabytków.

    Polecam odwiedzić Jelcz-Laskowice przy okazji wizyty np. we Wrocławiu. Od centrum Wrocławia pociągiem jedzie się około 50 minut. Samochodem nie będzie raczej szybciej. Po zwiedzaniu ruin można zrelaksować się nad całkiem ładnie utrzymanym stawem, choć większość punktów gastronomicznych działa tutaj tylko w weekendy.

Ściskam i pozdrawiam

Sil

fot. Sil
Urząd Miasta i Gminy Jelcz-Laskowice

















fot. Sil
Ruiny Zamku na Wyspie





fot. Sil
Staw i plaża w Jelczu-Laskowicach


czwartek, 21 sierpnia 2025

Miasto, które warto zwiedzić na Dolnym Śląsku, czyli Świdnica

 

    Nie miałam w planach na ten rok zwiedzania Świdnicy, jednak los zdecydował inaczej. Trzeba było załatwić tam pewną sprawę (niestety, nie bardzo się udało...), a skoro już poświęciłam te 65 minut na dojazd pociągiem z Wrocławia, postanowiłam przejść się po miasteczku. 

    Świdnica to urokliwe miejsce, pełne zabytków, zieleni i widoków na góry. Jest tu spokojnie i ładnie. Rynek tętni życiem - w każdej kawiarni zobaczyć było można pełno ludzi, są kwiaty i na każdym rogu fontanna, choć działały tylko trzy z czterech. Jest w Świdnicy bogato zdobiona Katedra (obecnie w remoncie) i słynny Kościół Pokoju, który jednak tym razem udało mi się obejrzeć tylko z zewnątrz. Niedaleko Rynku znajduje się ponadto słynna bycza kamienica - Dom pod Bykami a na jednym z rynkowych rogów zobaczyć można piękny budynek z Hermesem na szczycie. Można zwiedzić również wieżę ratuszową (10 zł bilet normalny, 6 zł ulgowy), choć uwaga na przerwę techniczną (wczoraj była w godzinach 13:30-14:10). Wieża nieczynna jest również w poniedziałki. W Świdnicy zobaczyć można ponadto kilka reliktów PRL, gdyby ktoś tęsknił do starych czasów ;). Całe miasteczko wydaje się dobrze skomunikowane i dość czyste, choć jest jeszcze wiele do zrobienia, jeśli chodzi o zabytkowe kamieniczki.

    Polecam wycieczkę do Świdnicy - sądzę, że taka jednodniowa wystarczy. Dojazd jest dobry tak pociągiem, jak i samochodem. 

Ściskam i pozdrawiam

Silentia
























fot. Sil


środa, 20 sierpnia 2025

Z wizytą u Wielkiej Sowy, czyli krótki wypad na Przełęcz Jugowską

 

    Początkowo wydawało się, że nie wybrałam na wycieczkę najlepszego dnia, gdyż wczoraj po przyjeździe na Przełęcz Jugowską, przywitała mnie taka sobie pogoda. Było chłodno, wiało, było szaro i miało się wrażenie, iż zaraz spadnie deszcz. Parking tuż przy wejściu na czerwony szlak był nieco przeładowany i niestety płatny, a pani w barze nie za bardzo przyjazna. Gdy jednak zaczęłam swoją wędrówkę ku Wielkiej Sowie, humor mi się poprawił. Droga, choć bardzo kamienista, była całkiem przyjemna, widoki piękne a z minuty na minutę pogoda poprawiała się zamiast pogarszać. Nie spadła ani jedna kropla deszczu, niebo zaś stało się mniej szare a bardziej lazurowe. Minęłam nieczynny wyciąg, kilka przystanków, jak Niedźwiedzia Skała czy Kozie Siodło, a po około 90 minutach, znalazłam się na szczycie, gdzie można było bezpłatnie skorzystać z wieży widokowej. 

    Wielka Sowa to bardzo urokliwe miejsce, jest wiele palenisk, z których można skorzystać, przyzwoity kiosk z przekąskami, toaleta (nienajlepsza...) i sporo miejsca do siedzenia i wypoczynku. Jest oczywiście skrzyneczka z pamiątkową pieczątką i mnóstwo fajnych widoków. 

    Wracając wybrałam inny szlak, aby zobaczyć tutejsze schronisko, jednak tam czekał mnie zawód, gdyż po dwudziestominutowym spacerze, ujrzałam piękny, ale nieczynny budynek. Schronisko obecnie znajduje się w remoncie. Wróciłam na czerwony szlak, ale ostatecznie przy Rozdrożu zmieniłam go na żółty, aby zobaczyć Trasę Niedźwiedzi, czyli jedną z trzech tras, którą zimą można pojechać na nartach biegowych. Szlak niedźwiedzi był jeszcze bardziej malowniczy niż ten czerwony, którym wspinałam się na Sowę, nie żałowałam więc, że zmieniłam trasę. Schodziło się nim szybciej niż czerwonym, gdyż droga tutaj była gładka i szeroka. Niestety zawiódł mnie nieco taras widokowy, z którego... niczego nie było widać ;). Jednak sama trasa wynagradzała ten brak.

    Obecnie w obrębie Przełęczy Jugowskiej i na Wielkiej Sowie, prowadzone są jakieś prace. Pełno jest wyrębów, przy drodze leży mnóstwo pociętego drewna. Unosi się piękny zapach, choć oczywiście żal było mi drzew. Drogi bywają poprzecinane górskimi strumykami, co tylko dodaje uroku tej okolicy. Przyroda również jest bogata.

    Serdecznie polecam wyprawę na Wielką Sowę. Od Wrocławia do Przełęczy Jugowskiej samochodem jedzie się 90-120 minut.

    Poniżej krótka fotorelacja :).


Ściskam i pozdrawiam

Sil

















fot. Sil



Najpopularniejsze posty :)