światło upadło poniżej ciemności
swoje obie ręce straciło w nicości
a jeśli zniknęły czułe jego ręce
nie obejmie blaskiem
mej ciemności więcej
tęsknię nocami oczy kryjąc w mroku
wszystko, co trwa nadal spowolniło kroku
nie błądząc po gęstwinie
poplątanych ścieżek
mówili, że jest wieczne
ale już nie wierzę
Sil
 |
| fot. Sil |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz